Mądry Polak po szkodzie.

Modli się pod figurą a ma diabła za skórą.

Myślał kogut o niedzieli a w sobotę łeb mu ścięli.

Miłość od pierwszego wejrzenia.

Mój dom jest moją twierdzą.

Muru głową nie przebije, a morza nikt nie wypije.

Małe dzieci – mały kłopot, duże dzieci – duży kłopot.

Ma coś z rycerza – zakuty łeb.

Małe pieski najwięcej szczekają.

Masz babo placek.

Mądrej głowy włos się nie trzyma.

Mądry głupiemu zawsze ustępuje.

Miłe złego początki.

Mokry deszczu się nie boi.

Mowa jest srebrem, a milczenie złotem.

Jeśli mróz w świętego Macieja, czterdzieści dni dobra nadzieja.

Gdy Makary pogodny, cały styczeń chłodny.

Uczył Marcin Marcina, a sam głupi jak świnia.

Od świętego Marcina zima się zaczyna.

Gdy mróz na Marcina, będzie tęga zima.

Gdy liście przed Marcinem nie upadają, to mroźną zimę przepowiadają.

Święty Marcin po lodzie, Boże Narodzenie po wodzie.

Gdy święty Maciej lodu nie roztopi, długo będą dmuchali w ręce chłopi.

Gdy na Macieja przejrzy żyto nieba, to się spodziewać można dużo chleba.

Po Macieju apostole widmo w polu i w stodole.

Dzień na święty Makary pewnie przypowiada, czy we wrześniu pogoda, czy też ciągle pada.

Na Maksymiliana babskie lato się przesila.

Na świętego Maksymiliana podaj palto dla pana.

Jak pogoda w świętego Marcela, będzie pogodna i Wielka Niedziela.

Gospodyni Magda świniom plewy zjadła, pomyje wypiła, świnie pomorzyła.

Na Marię Magdalenę pogoda - pszczółek wygoda, a jak słota to lichota.

W dzień świętej Małgorzaty pierwsze gruszki do chaty.

Kiedy na Małgorzatę kropi, siano się źle skopi.

Jaka Małgorzatka, takie będzie pół latka.

Deszcz na świętą Małgorzatę jest orzechom na stratę.

Ze świętą Małgorzatą zaczyna się lato.

Małgorzata, idź do kata.

Dobrze ojcu z matką, dobrze też i mnie z Małgorzatką.

Jak Maryni buty kupił i odebrał, jak się upił.

Każda Maryna może mieć syna.

Święta Marta wodzi głód do czarta.

Około dnia świętej Marty ze żniwami już nie żarty.

Definicja

Przysłowia to tzw. złote myśli przekazywane ustnie z pokolenia na pokolenie, które w metaforyczny sposób wyrażają pewne prawdy ogólne o życiu codziennym, historii i kulturze, są one zwykle charakterystyczne dla danego kraju bądź regionu. Nauka o przysłowiach to przysłowioznawstwo. Każde przysłowie niesie ze sobą jakieś przesłanie oraz sens moralny, o którym człowiek powinien pamiętać.

Historia

Przysłowia zostały wprowadzone do języka polskiego przez Andrzeja Maksymiliana Fredro. Dawno temu przysłowia były określane jako przypowieści bądź porzekadła. Pierwszym odnotowanym zbiorem Przysów polskich „Proverbiorum Polonicorum” Salomona Rysińskiego.