Baba babę całuje, a za oczy obgaduje.

Baba bez brzucha jak garnek bez ucha.

Baba gruba, chłopa chluba.

Baba skrzy, to chłop drży.

Baba w płaczu, mężczyzna w pałaszu szuka obrony.

Babi naród zawsze chytry.

Babska droga od pieca do proga.

Barbara ni młoda, ni stara.

Barbara święta o górnikach pamięta.

Bierz nogi za pas póki jeszcze czas.

Bogatemu to i byk się ocieli.

Bo pić trzeba umieć.

Bój się w styczniu wiosny, bo marzec zazdrosny.

Budować zamki na piasku.

Święta Barbara po lodzie, Boże Narodzenie po wodzie.

Na świętą Barbarę dobądź ze skrzyni czamarę.

I ja też miałem Beatrycze moją.

Po świętej Brygidzie babie lato idzie.

Na świętą Brygidę sprzedaj, chłopie, biedę.

Definicja

Przysłowia to tzw. złote myśli przekazywane ustnie z pokolenia na pokolenie, które w metaforyczny sposób wyrażają pewne prawdy ogólne o życiu codziennym, historii i kulturze, są one zwykle charakterystyczne dla danego kraju bądź regionu. Nauka o przysłowiach to przysłowioznawstwo. Każde przysłowie niesie ze sobą jakieś przesłanie oraz sens moralny, o którym człowiek powinien pamiętać.

Historia

Przysłowia zostały wprowadzone do języka polskiego przez Andrzeja Maksymiliana Fredro. Dawno temu przysłowia były określane jako przypowieści bądź porzekadła. Pierwszym odnotowanym zbiorem Przysów polskich „Proverbiorum Polonicorum” Salomona Rysińskiego.