Żadna praca nie hańbi.

Żak, co się uczy bez księgi, nie będzie to doktor tęgi.

Żebro Adamowe nie przynosi tak wiele pożytku jak szkody.

Żeby ciocia miała wąsy, toby była wujkiem.

Żeby dać, trzeba mać.

Żeby kózka nie skakała, to by nóżki nie złamała.

Żeby nie ten „dech”, toby człowiek zdechł.

Żołnierz strzela, Pan Bóg kule nosi.

Życzliwe serce to najlepsze pokrewieństwo.

Żyd żyda, ksiądz księdza o sto mil zwietrzy.

Definicja

Przysłowia to tzw. złote myśli przekazywane ustnie z pokolenia na pokolenie, które w metaforyczny sposób wyrażają pewne prawdy ogólne o życiu codziennym, historii i kulturze, są one zwykle charakterystyczne dla danego kraju bądź regionu. Nauka o przysłowiach to przysłowioznawstwo. Każde przysłowie niesie ze sobą jakieś przesłanie oraz sens moralny, o którym człowiek powinien pamiętać.

Historia

Przysłowia zostały wprowadzone do języka polskiego przez Andrzeja Maksymiliana Fredro. Dawno temu przysłowia były określane jako przypowieści bądź porzekadła. Pierwszym odnotowanym zbiorem Przysów polskich „Proverbiorum Polonicorum” Salomona Rysińskiego.