Ściany mają uszy.

Ślepy afekt i pamięć z człowieka wywlecze.

Ślusarz zawinił, a kowala powiesili.

Śmiać się jak głupi do sera.

Śmiałby się człowiek dookoła głowy żeby nie uszy.

Śmiałym szczęście sprzyja.

Śmiech to zdrowie.

Śmieje się jak głupi do sera.

Śmierć i żona od Boga przeznaczona.

Śniadanie zjedz sam, obiadem podziel się z przyjacielem, a kolację daj wrogowi.

Śpiesz się powoli.

Święta Agnieszka wypuszcza skowronka z mieszka.

Święta, Święta i... po Świętach.

Święty Alojzy miód w plastrach dojrzy.

Święty Antoni o gryce siać przypomni.

Święty Antoni od zguby broni.

Święty Antoni złodziei goni.

Świnia się nie myje – i żyje.

Definicja

Przysłowia to tzw. złote myśli przekazywane ustnie z pokolenia na pokolenie, które w metaforyczny sposób wyrażają pewne prawdy ogólne o życiu codziennym, historii i kulturze, są one zwykle charakterystyczne dla danego kraju bądź regionu. Nauka o przysłowiach to przysłowioznawstwo. Każde przysłowie niesie ze sobą jakieś przesłanie oraz sens moralny, o którym człowiek powinien pamiętać.

Historia

Przysłowia zostały wprowadzone do języka polskiego przez Andrzeja Maksymiliana Fredro. Dawno temu przysłowia były określane jako przypowieści bądź porzekadła. Pierwszym odnotowanym zbiorem Przysów polskich „Proverbiorum Polonicorum” Salomona Rysińskiego.